Het Montferland behoort wel tot de zeer mooie wandelgebieden in Nederland. Het is hier heuvelachtig met weidse vergezichten en mooie akkers tegen de heuvels; het is er stil met authentieke dorpjes en een vriendelijke, behulpzame bevolking. Vanuit Arnhem is het minder dan 30 km via de snelweg en dan ben je als het ware buiten Nederland. Op een echte winterdag is het hier heerlijk wandelen, want je komt, buiten het weekend, geen mens tegen. Ik begon om 10.30 uur met -10° vorst en eindigde om 13.30 uur, met inmiddels -5°. Maar met zonneschijn en door het klimmen blijf je heerlijk warm. Bovendien gebruik je allerlei andere spiertjes dan normaal, omdat je je toch enigszins schrap moet zetten om niet uit te glijden. De route die ik liep heb ik van een kaartje dat ik kocht bij de VVV in ’s-Heerenberg en is uitgegeven door Nordicwalkingnet. Hele interessante routes op hun site! En je kunt zo’n route ook lopen zonder (Nordic walking) stokken!

Ik heb de weg aangegeven op een kaart van Natuurmonumenten. De route is feitelijk een combinatie van diverse kortere routes, die allemaal in het veld bewegwijzerd zijn. Het pad van Nordicwalking dat ik liep staat ook helemaal aangegeven met kleine bordjes, waarvan je hiernaast een voorbeeld ziet. De bewegwijzering was in het algemeen goed, zij het dat ik soms een bordje miste, met name in de dorpen; daarom is het wel handig om de kaart uit te printen en mee te nemen. De start van de route is bij het café-restaurant Het Tolhuis in Zeddam, zie hier de locatie op Google Earth.

Kort na de start kom je langs het hoog gelegen hotel Montferland. Op deze burchtheuvel, of motte, zouden de oudste generaties Van den Bergh gewoond hebben, omstreeks 1100. Deze motte is een door mensen opgeworpen heuvel, in dit geval bovenop een natuurlijke heuvel. (Motte werd monte en vandaar Van den Bergh en uiteindelijk ’s-Heerenberg). In het hotel is vast koffie te krijgen, maar omdat ik nog te weinig gepresteerd had, heb ik dat niet geprobeerd. Dat betekent dan wel, dat je daarna weinig of niets meer kunt kopen, want op zo’n doordeweekse dag in de winter is, ook hier, niets open. In de zomer kan je wat eten bij het theehuis van Huis Bergh, in ’s-Heerenberg, waar je langs komt. (Het kasteel is, in 2009, geopend vanaf 19 april t/m oktober).

Het Bergher Bos is van Natuurmonumenten. Bosbeheer is af en toe ook kaalslag; zij hebben, langs de Oude Eltenseweg, een stuk bos gekapt voor een reptielencorridor. Volgens het informatiebord staat de leefomgeving van reptielen onder druk door de ontwikkeling van bos en de almaar toenemende invloed van de mens. Er wordt daarom een boomvrije strook gemaakt van 25 – 30 m breed, waarin takkenhopen achter blijven die als schuilplaats dienen voor reptielen. Er komt ook een reptielengoot onder de Peeskesweg, zodat die beestjes van het ene gebied naar het andere kunnen trekken. Waardevolle informatie; het bos ziet er ter plaatse even niet uit, maar het dient een beter doel! Nu maar hopen dat al die slangen en padden zich aan hun eigen snelweg houden, want anders wordt het nog een zooi op ónze wegen.

 

  

Na het dorpje Stokkum, met mooi zicht op de molen (Duffels möll), loop je over het lieflijke Nachtegaalslaantje naar het kasteel Bergh toe. Je loopt om het kasteel heen en hebt er een fantastisch zicht op. Hier woonden de roemruchte graven Van den Bergh. Op een aparte pagina geef ik meer informatie over het kasteel en bewoners. De slotgracht was bevroren; de eenden hadden moeite om hem open te houden. Ook voor de paarden die ik onderweg zag leek het mij koud